شما اینجا هستید
صفحه اصلی > Uncategorized > آیا کودک شما هم چنین مشکلی دارد؟

آیا کودک شما هم چنین مشکلی دارد؟

بی اختیاری ادرار شایع­ترین مشکل ادراری در کودکان است. بی­ اختیاری شبانه با شیوع ٧٪ در کودکان ٨ ساله و شیوع ١٪ در کودکان ١٥ ساله گزارش شده است.

شیوع بی­ اختیاری شبانه بیشتر ازبی­ اختیاری روزانه است و در بین دخترها شیوع بیشتری دارد. در خانواده­های پر جمعیت و خانواده­هایی که پدر خانواده به هر دلیل غایب است بی ­اختیاری ادرار به طور واضحی دیده می­شود.

علائم بالینی:

علائم بالینی که با یک شرح حال دقیق از کودک بدست بیایند می­توانند به پزشک در رسیدن به تشخیص مناسب کمک کنند.

باید مشخص شود که بی ­اختیاری در چه زمانی رخ می­دهد؟ آیا شرایطی در همراهی با بی­ اختیاری ادرار وجود دارند؟ ( مانند: کابوس، آشامیدنی­های کافئین دار مثل چای و قهوه، یا روزهایی که کودک دچار خستگی مفرط می­باشد.)، آیا کودک در گذشته کنترل ادرار خود را بدست آورده بوده است؟ آیا تغییری در الگوی ادراری به دنبال یک واقعه استرس­آور مانند نقل مکان،تولد یک خواهر یا برادر، یا مرگ یکی از اعضای خانواده بوده است؟ و…

درمان:

پزشک بعد از گرفتن تاریخچه کامل بیماری از کودک و والدین جهت رد احتمال علت به وجود آورنده آن آزمایشهایی را در خواست میکند :

آزمایشات کامل ادرار و کشت ادرار، VCUG، و گاهی هم سونوگرافی ویا IVP برای بررسی بیشتر مورد نیاز خواهد بود. بعد از مشخص شدن علت زمینه ای شب ادراری به درمان آن پرداخته میشود (رفع عفونت ادراری و یا ناهنجاری احتمالیو …) ازدرمانهایدارویی می­توان به داروی ایمی پرامین و د سموپرسین ا شاره کرد .این داروها باعث کاهش دفعات دفع ادرار( افزایش غلظت ادرار) و کاهش تولید آن می شوند.

شورت آموزشی کودک

آموزش به والدین :

این توصیه ها ساده و کارآمد و موثر هستند و کمک زیادی به رفع مشکل می نمایند.

١) کودک قبل از خواب مثانه خود را به طور کامل تخلیه کند . گاهی لازم است والدین این موضوع را به کودک یاد آوری کنند .

٢) محل توالت و مسیر عبور کودک به آن روشن و پرنور باشد تا کودک به خاطر ترس از رفتن به آن امتناع نکند.

٣) کودک در طول روز مایعات بنوشد و شبها و بعد از شام از خوردن مایعات اجتناب کند . محدود کردن مصرف مواد قندی در ساعات عصر و شب

کمک کننده است ولی به عنوان اصل کلی در درمان هر اقدامی که باعث احساس محدودیت یا استرس در کودک شود و یا القا کننده وابستگی وعدم استقلال باشد موفقیت چندانی ندارد .

٤) دادن اعتماد به نفس به کودک و عدم تنبیه و سرزنش والدین و سایر اعضای خانواده کمک زیادی به کودک میکند . اقداماتی از جمله تنبیه بدنی

محرومیت از مسافرت و مهمانی رفتن و جداکردن کودک از همسالان خود از کارهای اشتباه و استرس زا بوده که باعث عدم بهبوی و تشدید بیماریمیشود .

٥) دادن یک جایزه کوچک و تشویق کودک در صبح روزهایی که تشک او خشک است.

٦) عدم پوشک کردن کودک . زیرا انگیزه کودک برای بیدار شدن در طول شب و تخلیه کردن مثانه را از بین میبرد.

٧) شرکت دادن کودک در نظافت صبحگاهی محل خود مثل تعویض ملحفه و تشک . برای حفظ بهداشت قبل از رفتن به مدرسه حمام کند.

٨) استفاده از وسایل شرطی مثل زنگ اخبار که با کمی مرطوب شدن کودک به صدا در می آید در نتیجه کودک بیدار شده وبه توالت می رود . اگر پیشرفت کودک ثبت شود وبه او نشان داده شود به دلیل تحریک حس همکاری وی در 80 تا 85 درصد موارد موثراست.

٩) اگر پزشک داروی ایمی پرامین یا د سموپرسین تجویز کرده است شروع اثر آن به 2هفته وقت نیاز دارد و برای جلوگیری از عود مجدد آن بهتر است دارو حداقل 5 ماه مصرف شود. این دارو ها بدون مشورت با پزشک نباید قطع شوند.

10) آموزش کنترل ادرار به کودکان با استفاده از شورت های آموزشی که بدین منظور طراحی شده اند. در واقع لایه خارجی مشمایی این شورت ها مانع از نشت ادرار به خارج از آن شده و لایه ی حوله ای داخل آن حس راحتی را برای کودک تداعی می کند و بدین ترتیب براحتی می توانید کودک خود را به گرفتن از پوشک عادت دهید

پاسخ دهید

Top